W Domu Kultury w Knurowie odbyło się wydarzenie, które po raz kolejny udowodniło, że koncert z cyklu „Nasze kolędowanie” to już nierozerwalna tradycja świąteczno-noworoczna tutejszego Studia Piosenki i Musicalu.
26 stycznia o godzinie 18:00 młodzi wokaliści zabrali zgromadzoną publiczność w niezwykłą podróż, prezentując w przeważającej części współczesne kolędy i pastorałki. Dobór repertuaru nie był przypadkowy, ponieważ postawiono na utwory naznaczone głęboką treścią, w których liryczne i nastrojowe fragmenty przeplatały się z kompozycjami niezwykle żywiołowymi.
Na scenie wybrzmiał bogaty wachlarz pieśni, wśród których znalazły się zarówno tradycyjne tytuły, jak np. „Przybieżeli do Betlejem” czy „Wśród nocnej ciszy”, jak i nowoczesne interpretacje utworów takich jak „Mario, czy Ty wiesz”, „Aniołeczki”, „Zaśnij, Dziecino” oraz energetyczne „Feliz Navidad”. Świąteczny klimat dopełniły piosenki „Dalej, dalej pędzą sanie” oraz „Dzień Bożego Narodzenia”, a całość widowiska stworzyła pełnię przeżyć dla widza dzięki harmonijnemu połączeniu śpiewu, dynamicznego ruchu scenicznego, starannie przygotowanej scenografii oraz kostiumów.
Za ten dopracowany w każdym detalu spektakl odpowiadały Agnieszka Bielanik-Witomska, która przygotowała reżyserię i scenariusz, oraz Małgorzata Ochabowicz, odpowiedzialna za choreografię. Ich podopieczni z Centrum Kultury w Knurowie wywołali wśród publiczności autentyczne wzruszenie, radość oraz poczucie dumy, szczególnie widoczne u rodziców występujących dzieci.
Obecni na sali goście honorowi, w tym Prezydent Tomasz Rzepa, Zastępca Prezydenta Wojciech Kołodziej, Przewodniczący Rady Miasta Marian Gruszka oraz Dyrektor Centrum Kultury Mariusz Kowalczyk, z podziwem obserwowali kunszt młodych artystów.
Podsumowaniem wieczoru stały się gratulacje złożone przez Prezydenta Tomasza Rzepę, który osobiście docenił talent wykonawców na scenie.
Finał koncertu miał niezwykle symboliczny charakter, gdy artyści wraz z publicznością wspólnie odśpiewali „Cichą noc”, potwierdzając tym samym, że w kolędowaniu najważniejsza jest obecność, która łączy ludzi.
Tekst oraz foto: Agnieszka Łyko
